NIEUWS : Flora-team » Zin geven aan levensomstandigheden
Print Print
3 september 2010


Zin geven aan levensomstandigheden


Als klein meisje wist Nathalie het al: “als ik groot ben, wil ik anderen helpen!” Een duidelijk ideaal voor iemand die al vroeg in haar ideeën gelooft en door haar vrienden worden omschreven als ‘de eeuwige optimist’. Hoewel een tikkeltje dromerig, blijft Nathalie met beide voeten op de grond. Ze haalt haar enthousiasme en inspiratie uit de talrijke ontmoetingen – van de meest vluchtige tot de meest formele – met mensen van allerlei slag. “Ik heb de voorbije jaren heel wat interessante personen ontmoet. In Ecuador leerde ik een jonge onderwijzeres kennen die ondanks haar armoede haar studies op afstand bleef volhouden, tegelijk met de zorg voor een gezin en het uitoefenen van job. Nu volgt ze iedere zaterdag cursus aan de universiteit.” Deze volharding en wil om zichzelf te bewijzen, helpen ook Nathalie bij het maken van haar keuzes. Haar doel: sociaal werk verrichten.

Na haar middelbare school reist Nathalie naar Colombia waar ze kennis maakt met Mariella, die sterk geëngageerd is in het verenigingsleven en opkomt voor vrouwen. “Dankzij de ontmoeting met Mariella begon ik me opnieuw te interesseren in de thema’s armoede en vrouwen, die allebei reeds aan bod kwamen in mijn studies maatschappelijk werk.” Nathalie keert terug naar België met in haar koffer een rijke ervaring en een reeks nieuwe vragen. In het kader van haar stage werkt Nathalie in een buurthuis dat zich hoofdzakelijk tot vrouwen richt. Haar pad kruist ook een OCMW, waar ze 2 jaar werkt. Dan zoekt ze opnieuw het avontuur op. Deze keer trekt ze naar Ecuador waar ze als vrijwilligster werkt in een centrum voor de ontwikkeling van vrouw en kind. Als ze in 2007 ze naar België terugkeert, werkt Nathalie als raadgeefster SPI voor de mission locale van Anderlecht. Tegelijk volgt ze een opleiding tot master in de economische en sociale politiek aan de FOPES (Faculté Ouverte de Politique Economique et Sociale aan de UCL).

Door lectuur en ontmoetingen in de academische wereld leert Nathalie Flora kennen. “Mijn opleiding bij de FOPES leerde me de wereld op afstand en kritisch te bekijken. Het is een vrij algemene opleiding die haar studenten een bril wil aanreiken om de samenleving anders te lezen, te begrijpen en te verbeteren.” Om haar eigen vragen nog te verdiepen en zin en betekenis te geven aan haar sociaal werk, klopt Nathalie bij Flora aan. “Ik werkte al een tijd met werkzoekenden, maar het is niet altijd eenvoudig om afstand te nemen van het dagelijkse werk dat je daar doet. Toch had ik nood aan reflectie om zin te geven aan mijn werk, en die vind ik bij Flora. Het denkkader van Flora laat toe om mijn begrip en analyse van de samenleving nog verder te ontwikkelen.”

Bij Flora werkt Nathalie een nieuw project uit rond huisarbeid. Dit project baseert zich deels op het Flora-project “Tot uw dienst(encheque)” dat in de periode 2008-2009 werd gevoerd. Het nieuwe project wil nagaan met welke drempels werkne(e)m(st)ers in de sector van de huisarbeid geconfronteerd worden als ze zich willen inzetten voor het ontwikkelen van sociale relaties en duurzame arbeidsvoorwaarden. Met het analysekader van Flora als kader, wordt op grond van de ervaringen van de werkne(e)m(st)ers een instrument ontwikkeld dat participatie in de sector van de huisarbeid kan bevorderen.

Hoewel Nathalie vooral met groepen vrouwen werkte, is ze haar laatste groep van de mission locale niet vergeten: die bestond alleen uit mannen. De groep telde vijf leden met erg uiteenlopende godsdiensten, leeftijden, scholingsniveaus en (gesproken en geschreven) kennis van het Frans. ‘Ik was erg verrast door de dynamiek van de groep, die er al was vanaf de eerste dag en die doorheen het ganse vormingstraject is blijven bestaan. Ik verwachte me aan veel meer weerstand, maar het was juist erg rijk.’

In het dagelijks leven houdt Nathalie zowel van lezen en wandelen, als van fietsen en uitgaan met vrienden. Met haar net geen 30 jaar verdiept Nathalie zich in de socio-professionele inschakeling en in de steun aan uitgesloten groepen. En ze vertelt met plezier over alle ontmoetingen die de kern van haar werk uitmaken. Wordt vervolgd!

Marianne Hiernaux