Print

De maand december kende ook dit jaar weer haar portie feestlichtjes, vrieskou, kerstbomen en cadeaus. Als tegenwicht voor deze – soms geforceerde – feestvreugde en naar goede jaarlijkse gewoonte, organiseerde OASeS (Centrum Ongelijkheid, Armoede, Sociale Uitsluiting en de Stad) het colloquium “Jaarboek Armoede en Sociale Uitsluiting 2008”. Tijdens dit colloquium kwamen onderzoekers, sociale werkers en personen die leven in armoede samen om zich te buigen over de vraag of een levensloopperspectief nieuwe inzichten kan bijbrengen m.b.t. de structurele uitsluiting waarmee personen in armoede dagelijks worden geconfronteerd.

Flexibele jobs, scheiding, verweduwing en pensioen worden genoemd als mogelijke risico’s die zich in het leven– meer specifiek het leven van een vrouw – kunnen voordoen en ervoor zorgen dat ze gevangen blijft in een erg precaire, socio-economische situatie.

Het Jaarboek 2008 besluit dat in het leven vooral aandacht dient te gaan naar het begin van de levensloop: de stress van het leven in een precaire, familiale context heeft immers erg grote gevolgen voor de ontwikkeling van het kind. Tegelijk dient essentieel gewerkt te worden aan het opbouwen van een affectieve band met het kind, dit komt zijn persoonlijk evenwicht alleen maar ten goede.

Meer algemeen, wat betreft de verschillende acties gericht op het stabiliseren van de lonen, stelt het Jaarboek dat het van groot belang is om sociale netwerken en duurzame relaties met kansarme personen te ontwikkelen, want deze helpen hun zelfvertrouwen opkrikken en kunnen zo een hulp zijn om uit de armoede te geraken.